PRAWA I OBOWIĄZKI DOJRZAŁOŚCI

Ludżie nie są aniołami, jak mogłoby się wydawać zakochanym, tylko ludźmi. Układając z nimi stosunki trzeba pamiętać o tej prawdzie. Przede wszystkim więcej żądać od siebie niż od innych – to jest właśnie miarą dojrzałości. Tylko dziecko oraz uczuciowo i umysłowo niewyrobiony człowiek widzi winę zawsze po cudzej stronie.

Człowiek dojrzały zawsze stara się być jak najbardziej obiektywny, analizuje swoje postępowanie i często dochodzi do wniosku, że gdyby jego stanowisko w danej sprawie było odmienne, nie doszłoby do rozdźwięków z otoczeniem.

Miłość, przyjaźń, flirt mają to do siebie, ze nieraz się kończą. Jak w takim wypadku postępować? „Nie płakać, że minęło – cieszyć się, że było”. Nie zawsze to jest łatwe, ale taka myśl nieco pociesza. Często zerwanie wydaje się katastrofą nie do przeżycia… A jednak ją przeżywamy i właśnie nasza pqstawa w takich chwilach jest miarą dojrzałości. Należy cierpieć z godnością. W ciężkich okolicznościach poznaje się wartość człowieka, a także jego wychowanie.

Powinniśmy też umieć wyciągać naukę na przyszłość ze swoich przeżyć. Dramatyczne sceny, przekleństwa, złorzeczenia, groźby lub szlochy, jęki i lamenty źle świadczą o naszym wyrobieniu i opanowaniu, pozostawiając przy tym niesmak we wspomnieniach. A po zerwaniu – cóż nam więcej zostaje? Tylko.wspomnienie! Więc nawet gdy druga strona nie zachowa się ładnie i szlachetnie, my bądźmy lepsi. Postępujmy tak, aby kiedyś w życiu nie trzeba było się niczego przed nikim, a zwłaszcza przed sobą wstydzić.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>