POZNAJ INNYCH CZ. II

Była wrażliwa, inteligentna, pilna, uważna i uprzejma. Lecz nieraz, gdy wywoływano ją na środek klasy, nie umiała wydobyć z siebie ani słowa, choć przygotowana była doskonale. Nauczyciele uwzględniali jej lęk i nieśmiałość, gdyż wszelkie wypracowania pisemne wykazywały, że jest wzorową uczennicą.

Powoli, obcując z ludźmi, pozbywała się nieśmiałości. Ale nawet już będąc dorosłą panną potrafiła po pięć razy odchodzić od drzwi nieznajomej lekarki, zanim się zdecydowała na naciśnięcie dzwonka.

Dziś, jako dojrzała kobieta, jest często pomawiana o tupet. Przyjaciele jej wiedzą jednak, że niejednokrotnie „nadrabia miną” i usilnie panuje nad sobą, aby nie ulec wrodzonej nieśmiałości. Wyrobienie życiowe i towarzyskie ułatwiło jej walkę z tą niewygodną właściwością charakteru. W samotności nie mogłaby liczyć na zwycięstwo, I jeszcze pociecha dla nieśmiałych: „Kto nie myśli o sobie za wiele, jest więcej wart, niż mu się wydaje” powiedział sławny poeta niemiecki, Goethe.

Pewny siebie jest przeciwieństwem nieśmiałego. Lawiruje między ludźmi próbując ich olśnić wszystkim, co posiada: niestety, rzadko – mądrością, a jeszcze rzadziej – dobrym wychowaniem.

Pamiętajmy też, że człowiek zarozumiały zawsze kryje jakieś braki. Toteż do pewnych siebie odnosimy się wprawdzie z całą uprzejmością, ale i z rezerwą. „Cwania k”. Są ludzie, którzy do „cwaniactwa” odnoszą się z podziwem i uznaniem. Nieraz matka mówi z dumą: „To ci cwaniak”, kiedy niemowlę wyciąga jej z ręki zabawkę czy smoczek.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>