POMOC DOMOWA CZ. II

Młoda gosposia wchodząca do domu jako stała pomoc powinna być traktowana raczej opiekuńczo. Pani domu wielu rzeczy musi ją uczyć, a między innymi wraz z resztą domowników powinna służyć przykładem dobrego wychowania. Młoda gosposia natomiast obowiązana jest szanować zwyczaje domu, zachowywać czystość osobistą i wokół siebie, a także odnosić się do wszystkich grzecznie. Jeśli jednak gosposia spotka się ze złym traktowaniem, z niesłusznymi uwagami, musi zachować godność i energicznie się bronić.

Starsza gosposia jest specjalistką w pełni odpowiedzialną za swoje funkcje. Przez pracodawców powinna być darzona szacunkiem należnym każdej starszej osobie. Nie wypada jej na każdym kroku pouczać, bo słusznie może się obrazić. Trzeba ją wprowadzić w zwyczaje rodzinne i w delikatny sposób dać do zrozumienia, że wolimy tak, a nie inaczej.

Przyjmując pracownika, zwłaszcza takiego, który dzielić będzie z nami codzienne życie, bierzemy na siebie częściowo odpowiedzialność za niego. A więc w chorobie, nieszczęściu musimy go ratować: uczestniczymy w jego osobistych świętach, jak np. imieniny, lub przynajmniej ułatwiamy mu ich urządzenie i starym zwyczajem obdarzamy drobiazgami.

Rodzina zaś ma prawo wymagać od pomocnicy domowej dyskrecji. Jest to podstawą wzajemnego zaufania. ABC dobrego wychowania gosposią a pracodavvcą zaciągając u niej pożyczki lub zwlekając z wypłatą poborów. Postępując w ten sposób utracimy jej szacunek albo i ją samą.

Gdy jednak okoliczności zmuszą nas do złamania powyższej zasady, wynagrodźmy to przy oddawaniu długu (w określonym ściśle terminie!) jakimś drobnym choćby, ale miłym prezentem, np. tabliczką czekolady czy ładną chusteczką.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>