Category Poradnik Wychowawczy

JAK JEŚĆ CZ. II

Do wielu koktajli i zimnych napojów dodaje się kostki lodu oraz plastykowe słomki. Ciekawe, ale na całym świecie przyjęło się, że kostki wkłada się do szklanek rękami, choć istnieją i specjalne szczypczyki lub łyżeczki. Słomkę kładzie się do szklanki, na szklankę lub wszystkie słomki razem ustawia w szklanym naczyniu i każdy sobie dobiera, jaką chce.

więcej

GDY MIJA MŁODOŚĆ

Każdy okres życia ma swoje prawa i wymagania. Nie można udawać podlotka, gdy się przekroczyło trzydziestkę. Tak samo nie należy udawać dojrzałej kobiety, gdy się jest podlotkiem.

więcej

MOW MI „TY”

Są tacy, którzy najchętniej z całym światem byliby na ,,ty”. Inni uważają, że zwracać się w tej formie tnogą tylko do najbliższych, że właśnie tym słówkiem wskazują w tłumie znajomych tych ,,wyróżnionych”. Istotnie, przejście z nimi na „ty” jest w takim wypadku wyróżnieniem.

więcej

ZACZYNAMY OD SIEBIE

Czy można się nauczyć dobrego wychowania, gdy się jest dorosłym? Wielu ludzi twierdzi, źe nic nie zastąpi „kindersztuby”, wpojonych od dzieciństwa podstaw dobrego wychowania. Jednak takie przekonanie jest sprzeczne i z doświadczeniem, i z wiedzą. Wystarczy rozejrzeć się wokół, by znaleźć ludzi zachowujących się zawsze taktownie i kulturalnie, mimo że dom nie mógł im dac lekcji nienagannych manier. Zdarza się również, że ludzie pochodzący z tzw. „dobrego domu”, domu inteligenckiego lub zamożnego, są nietaktowni, niegrzeczni, nieraz wprost nieokrzesani.

więcej

Człowiek „uparty jak osioł” jest niepokonany

Człowiek taktowny stara się nie rozdrażniać zawistnego i zazdrosnego, nie powodować, by „bladł z zawiści” lub „pękał z zazdrości”. Nie roztacza przed zawistnym wszystkich swoich skarbów’ i nie opowiada ani prawdziwych, ani tym bardziej zmyślonych historyjek, którymi mógłby dokuczyć zazdrosnemu.

więcej

MAŁŻEŃSTWO

Rola kobiety w stadle małżeńskim uległa w ostatnich czasach zasadniczym przemianom. Dawniej działalność mężatki ograniczała się do zajęć gospodarskich i wychowywania dzieci. Dziś najczęściej oboje, mąż i żona, pracują zarobkowo, wspólnie utrzymując rodzinę. Starym zaś nawykiem większość obowiązków domowych spada na kobietę. Dźwiga więc ona ciężar ponad siły, stąd też płynie jej zdenerwowanie, znużenie, zaniedbywanie siebie, przykry stosunek do męża itp. Jeśli jeszcze do tych spraw dołączą się kłopoty mieszkaniowe i pieniężne, wówczas on zaczyna uciekać z domu, ona czuje się nieszczęśliwa, on w końcu szuka innej, pogodnej i wesołej towarzyszki, która nie narzeka jak żona.

więcej

ZWRACANIE SIĘ DO RÓŻNYCH OSÓB CZ. II

W prasie była wielokrotnie dyskutowana sprawa, czy „pani doktor” jest „panią doktor’ ozy tez „panią doktorką’’ lub inaczej. Podczas gdy inne tytuły zmieniają koncowkę zależnie od pici – „pani doktor”, „pani magister”. ,puni inżynier’’ „pani dyrektor” itp. nie ulegają zmianie, Koiiietę-pusła bodziemy, jeżeli zajdzie potrzeba, tytułować ..pana posłanką’ . parną prezes możemy nazwać „panią prezeską ’ Ale powiemy pani docent, pani adiunkt, pani sędzia, pani konduktor, pani motorniczy, pani kierowca

więcej

KIEDY I JAK SIĘ MYC

Skóra oddycha, paruje. Jeśli jej pory zalepione są tłuszczem, potem, łuszczącym się naskórkiem, brudem, wówczas nie może oddychać i nie spełnia należycie swych funkcji. Codzienne zmywanie całego ciała jest więc nie tylko sprawą estetyki, czystości, ale i zdrowia. Kąpiel raz na tydzień to mało: wystarczy jedynie wtedy, gdy codziennie myjemy się od stóp do głowy pod bieżącą wodą. Skóry nie trzeba żałować: jeśli nawet początkowo nie lubi szczotki, szybko się do niej przyzwyczai. Będzie jędrniejsza, dokładniej wymyta oraz wskutek tego wprost leczniczego masażu lepiej odżywiona: szorowanie szczotką powoduje szybsze krążenie krwi, co sprawia, że zimą będzie nam po takim zabiegu cieplej, latem natomiast chłodniej, gdyż przez czystą, wymytą skórę łatwiej będzie wydzielać się pot, który jest regulatorem cieplnym ciała – parując zabiera ciepło skórze i ochładza ją.

więcej

INDYWIDUALNOŚĆ

Indywidualność jest cechą dodatnią. Mówimy niekiedy z szacunkiem: ,,To już jest ktoś”: ktoś obdarzony indywidualnością. Przeciwieństwem jednostki o cechach indywidualnych, charakterystycznych, ciekawych jest osobnik nudny, banalpy i bardzo przeciętny.

więcej

CZY SIĘ SOBIE PODOBASZ?

Nie wiem, czy znalazłoby się wielu ludzi, którzy byliby zupełnie, ale to zupełnie zadowoleni ze swego wyglądu zewnętrznego. Ten chciałby mieć inny nos, ten wolałby być wyższy, tamten niższy, ten szczuplejszy, tamten tęższy. Kogoś martwią rude włosy, ktoś inny jest właśnie z nich dumny, lecz wolałby mieć fiołkowe oczy.

więcej

UBRANI „TAKTOWNIE”

Dostosowanie ubioru do okoliczności jest sprawą taktu. Urzędniczka przychodząca do biura w wydekoltowanej przezroczystej bluzce postępuje niewłaściwie. Jeśli ktoś na pogrzeb ubierze się w suknię bajecznie kolorową, niech się nie zdziwi, że wywoła zgorszenie. Jak nie wypada spacerować po ulicy w kostiumie kąpielowym lub w tym stroju zasiąść do obiadu, tak samo niestosownie jest przechadzać się po plaży w całkowitym ubraniu, wywijając laseczką i rozdając wkoło „roznegliżowanym” paniom uśmiechy oraz ukłony kapeluszem. W domu przyjmując gości, trzeba się ubrać ładnie, ale nie ' tak, by żenować i olśnić przybyłych. Jeśli znajomi – mniej bliscy – wpadną bez uprzedzenia i zastaną nas nie przygotowanych. lepiej przeprosić ich i przebrać sit,' niż siedzieć w szlafroku (podomce) lub jakimś roboczym stroju.

więcej

JEDZ ŁADNIE

Mimo nienagannego stroju, a nawet harmonijnych i zręcznych ruchów, można się łatwo zdradzić brakiem dobrych manier przy wspólnym stole. Ładnego jedzenia trzeba się uczyć od dziecka. Wskutek głęboko wpojonych wtedy nawyków nie potrafimy wprost potem brzydko zachować się podczas posiłków. Ale nikomu z dorosłych nie wolno rezygnować z osiągnięcia tej umiejętności. Kulturalny, dobrze wychowany człowiek, zwłaszcza często obracający się w towarzystwie, musi poprawnie jeść.

więcej

WSPÓŁLOKATORZY CZ. II

Kto ma dużo dobrej woli, może odnotować stan licznika gazowego, gdy przystępuje do dłuższego pieczenia czy gotowania. W tych sprawach nigdy nie ma za wiele uczciwości i skrupulatności. A obie te cnoty są fundamentem trwałego zaufania.

więcej